benim normal insanlar gibi saçlarım yok.
böyle açınca kendi dursun.
normal insanlar gibi arkadaş gruplarım yok.
okazyonel birliktelikler var.
benim normal insanlar gibi düşüncelerim yok.
hafiflemiş paranoyalarım var.
benim açık hedeflerim yok.
içimde kendime anlatamadıklarım, istediğimi bilip bilmediklerim var.
benim tatlı bir egom var.

şu son zamanlarda en çok ne istiyorum biliyor musunuz?
çok içten kahkaha atıp, uzun uzun gülmek.
ne kadar oldu gülmeyeli bilmiyorum..

insanın canı acıyınca gülemez mi?

yaz sil, yaz sil, yaz sil.
yaptığım başka bir şey yok.
ha bi de tek başıma market gezer, sinemaya giderim.
genelde sıra başı koltukları tercih ederim.
en küçük popcorn menüsü alırım. Kolası mutlaka Zero olur.
bilerek hafif aç giderim ki popcorn'un zevki çıksın.
ağlanacak şeyler basit gelir, gülünecek şeylere ağlarım bi de.
öyle bi dünya işte.

Öyle güzel sevildim ki.
Artıları da var eksileri de.
Ama siz güzel sevilmenin ne olduğunu bilir misiniz?
Sevgiden başının dönmesini bilir misiniz?
Üzülürsün, ağlarsın ama yine de 'güzel sevildim be' diyebilir misiniz?
Ben derim.
Ne kadar üzülsem de, ne kadar ağlasam da güzel sevildiğimi biliyorum.
En önemlisi de o zaten.

Saçım ağrıyor.
Sebepsiz saçlarım ağrıyor.
Bilmez ki kimse nasıl kötü, nasıl geçmeyen bir acı olduğunu.
Bilmesin zaten.
Saçlarımı yolmak veya geçici tedavi olarak fön tutmak gerek.
Neyse, kafam bi dünyayken saçım da ağrısın yapacak bir şey yok.
Hiç yok.

o kadar hiç bir şey ki.
anlamlandıramamanın diplerindeyim.
ait hissetmiyorum.
hiç ait hissetmiyorum.
rutinim yok, oluşmuyor.
sıkıldım.
gerçekten.