abu dabi köşkü*

insanın hiç beklemediği bi anda
ruh ikizi diye tanımladığı kişiyle tanışması çok değişik.
çok acaip.
sadece 3 gün tanıyosun.
sonra gidiyo.
ama 2 gün konuşmuyosun.
zar zor naber ha he falan.
3. gece konuştuklarının inanılmaz olduğunu farkediyosun.
o benim, ben o diyosun.
ama sonra bakıyosun.
güneşin doğuşunu izleyip ayrılıyosun.
hem de saçma bi demet akalın şarkısıyla.
gözler şişmiş..
uyumamışsın.
çünkü hiç istememişsin gecenin bitmesini.
ama her şeyin sonu yok mu.
yanlış yer yanlış zaman diyemiyosun ..
çünkü doğru yerde..
zamansız karşılaşıyosun.
gerçek dünyaya döndüğünde azıcık farkediyosun.
gerçi ben halen hayal dünyasında yaşamakla beraber,
sahip olduğum duyguların kontrolünü ele geçirememiş olduğumu düşünüyorum.
sanki benden ayrılar.
film gibi olurdu.
en azından 1 günümüz daha olsaydı.
ama iyi ki o 1 gün hiç gelmedi..
özlem bir ömür sürer, tanışmak konuşmak anlatmak ortak özelliklerini bulmak 1 dakika.
ama yetmez
yetmiyor da zaten.

s*