Fitizop*

Pozitif kelimesinin tersinin bu kadar tatlı olduğunu ilk defa görüyorum.

Fitizop ama ben Fizitop diye okudum yazdığım şeyi.

—

Bu his beni terketsin istiyorum.

Bu his beni bıraksın istiyorum.

Bu hissi hissetmemek için harcadığım çabanın bir ölçümü olsa mıydı?

Olsa çok güzel olurdu bari bakıp ona göre hareket etsemdi.

Rutinim, hep rutinim beni böyle yapıyor. Rutinim de benim gerçi ama. Kabullenmek bu kadar zor olmamalı gerçekten.

Bu nedir tam olarak? Bir klik olsa da hah desem.

Geçsin lütfen.

Geçtiğini göreyim olur mu.

Farkında olduğum, hatta bildiğimi uygulayayım. Biraz daha olgun biraz daha net.

O kadar yüzüme yansıyor ki her duygum. Sonra da insanlar beni tanıdıklarını sanıyorlar. Ben izin verdiğim için beni tanıyorsunuz. Ben istediğim için beni tanıyorlar.

Sıkılmak da bir duygu di mi?

Evet.

O zaman püf ve bye.

—

Tekrar okudum da. Bu kadar abartmaya değecek bir şey değil. Ama bugün konu olarak bu var o yüzden abartıldı.

Sabah uyandığımda yine eser kalmayacak. 

O kadar biliyorum ki.

Bu arada birkaç üstteki ‘püf’ sıkılma efekti değil. Üfleme efekti.

Adios