3 Temmuz 2009 Cuma

plastik*

pamuk gibi
dokunsam kırılıcak
dokunmasam benden eksik kalıcak
bakıyorum uzunlardan
gözlerim eskisi gibi görmüyo..
görseydi belki , yüzünün kafama kazınmış kıvrımlarını hatırlamaya çalışmak zorunda kalmazdım..
o kadar eskidenmiş ki ..
aklımdakileri hayal edemiyorum
derler ya hayallerin yerini anılar almaya baslayınca yaşlanıyoruzdur diye..
öyle bir an sanki yaşadığım.
çok sıkıldığım.
ama niye sıkıldığımı bilmediğim.
korktuğum işte
seni bensiz bırakmak
belki devam edicen
belki kalıcan.
aklımda o kadar çok soru var ki kurcalayan..
yaşananlar.
geceler.
tam aynaya bakarken vazgeçmek.
hayır!
seni bugün de görmek istemiyorum.
istemiyorum çünkü biliyorum.
her şeyi biliyorum.
ne kadar yaşlansam da.
unutmak ?
işte o bir dağın tepesinde , minik bir kulübede saklanmış ..
bekliyor.

s*

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder