demin kendimi tuttum.
ve turşu almicam dedim.
almadım.
eve yürüdüm tek basıma.
boş ada sokaklarında.
bazen korku filmi gibi oluyo.
bazense bu akşamki gibi.
sıcak rüzgar esiyo.
kimse yok.
saçım falan uçunca havaya giriyorum.
klipteyim ya.
sonra eve varıyorum.
sokağın başında ıslık çalıyorum.
annemler uyanıksa ses geri geliyo.
kapı açılıyo.
eğer yoklarsa biraz kapının önünde oturup sessizliği dinliyorum.
evet çok klişe belki.
ama ben bunu çok seviyorum.
belki şanslı geçer.
ama bizi artık tanımıyo.
şanslıyla beraber büyüdük.
aynı yaştayızdır muhtemelen.
o da yaşayıp gidiyo.
karışamadı çoluk çocuğa.
ama olsun.
adayı yine seviyorum.
s*
19 Temmuz 2009 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder