Durakta bekliyorum..
Eve 15 dakkada gitmek varken üşengeçliğim yüzünden 1 saat süren otobüsün yolunu gözlüyorum.
Derken sahip olduğum 1 saatimi süper geçirmemi sağlayan eski yeşil-sarı camlı gözlüklü , deri ceketli Kemal Abi geliyor. ( Kemal Abi onun gerçek adı değil , muhabbet o kadar sardı ki adını sormayı unuttum , bu yüzden artık adı Kemal Abi).
Kemal Abi ıslak olmasına rağmen yanıma oturdu.
Şu yandaki okuldansın galiba ? dedi.
Nerden anladığını anlamadım ama kafamı salladım.
Ayrıca 'evet' dedim , hani o garsonu çağırırken ciddileşen , hafif cilveli ses tonumla.
Benim ikizlerim var dedi. Yani ?
Biri ordan biri burdan mezun.
-Allah bağışlasın Kemal Abi.
Oy vericen mi kızım ?
-Kısmetse.
(Otobüs duraklarında gördüğüm insanlara genelde politik görüşlerimi açıklamama taraftarıyım.)
Nerelisin kızım ?
-Buralıyım.
Çok güzel.
Otobüs geldi. Kemal Abi'ye önce siz geçin , buyrun dedim.
Hayır efendim ülkemizin geleceği önce geçicek dedi. İçimden güldüm çok özür dilerim =)
Oturduk.
Yanımıza başka bi adam geldi Kemal Abi yer vermek istedi ama 'Bay Zeytinyağı' ona izin vermedi , hayır Kemal Abi sen oturucaksın dedi.
Neden 'Bay Zeytinyağı' ?
Adam aklıbaşında düzgün bi adam.
Belli ki canı sıkılmış muhabbet arıyor. Baktı Kemal Abi ve ben harıl harıl muhabbet ediyoruz , tutamadı kendini ve muhabbete atladı.
Önce zeytinle alakası olmayan muhabbeti zeytine ordan da zorla zeytinyağına getirdi.
Kemal Abi inene kadar zeytinin bütün familyası hakkında bildiklerini anlattı , ama nasıl anlatıyo görseniz , nasıl bi içtenlik. Aralara da zeytini ve yağını ne kadar çok sevdiğini sıkıştırmaktan da geri kalmıyo.
Bu muhabbet Kemal Abi inene kadar devam etti.
Daha sonra 'Bay Zeytinyağı' indi.
En son da ben.
İndiğimde halen içimden gülüyodum çünkü 1 saatlik yolculuk süper zevkliydi!
Kemal Abi ve 'Bay Zeytinyağına' burdan teşekkürlerimi sunuyorum umarım bindikleri her otobüste bilgilerini paylaşmaya devam ederler. İletişim gerçekten güzel şey.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder