22 Şubat 2009 Pazar

anılarlayaşamak*




kar yağıyor..
güzel bi sabah tabi her yer bembeyaz..
salona gittim kavaltı edeyim die..
bi döndüm içeri..
bütün çekmecem boşaltılmış..
anneeeee!! ne bu çekmecenin hali!?
yeter düzelt artık senelerdir aynı durumda..
neymiş ?
anılarla yaşadıkça geçmişten kopamazmışım..
hep orda yaşar dururmuşum..
aslında bi an ilginç geldi..
yenilik lazımmış..
deişiklik lazımmış..
eskiye dönük yaşam bi şekilde bağlarmış insanı..
evet anılar saklanmalı bazen..
ama gözden uzak.. sürekli görülecek biçimde değil..
herangi bi kutuda.. bi dolapta..açılmayan..
anılar çok değerlidirler..
bazen onları kaldırmak sanki ihanet gibi gelsede asıl gereken budur..
fotoğraflar..
onları salonda , odalarda tutuyoruz belki ama..
gözümüz o kadar alışıyoki bi yerden sonra farkedemez hale geliyoruz..
ha evet orda bişey vardı ama neyse ya..
anılarla yaşanmazmış çok..
bence yaşanabilir bi süreliğine..
ya da ara ara ..
ama annemi üzmedim tabi o görmeden sakladım istediklerimi ama yinede haklı biraz..
beni beraberinde götürücek , çekmecemdeki anıları koydum kutulara..
ders notlarımı özetlerimi dosyaladım..
ne derli toplu kız oldum ben hah..
kısacası anılar bi zaman sonra hatırlandıkça değerlenir güzelleşirler..
bi hatıra defterini okumak..ya da seneler sonra sakladığım şeylere bi göz atmak..
bana alınan hediyelere bi daha bakmak biraz kurcalamak..
ya da en güzel ne biliyor musunuz
hiç beklemediğin eski bi pantolonunun içinden para çıkması!!
en güzel o olsa gerek dimi..
neyse ya..
geçmişle yaşamamalı ama geçmişi unutmamalı bana kalırsa..
yarını da göz ardı etmemeli..



serena 'o6
January 25

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder