plastik dünyanın asil üyesi*

aklımda yazıcak hiç bişi yok.
dilimde kocamaaan bi aft var.
onun bile farkında diilim.
süper diil mi ?
plastik dünyanın , oyuncularıyız biz.
bundan zevk alıyorum.
tamam isyan da ediyorum ama bazen , çok az.
bugün monopoly oynadık mendi ve rositayla.
yine yendim.
ama oyun bitmedi her zamanki gibi.
küçükken oynadığımızda kendim kazanana kadar devam eder ,
canım sıkılınca oyun bitti derdim.
sonra bir kağıda , 'bu oyunu serena kazanmıştır kaybedenler imzalasın' yazardım.
geçen gün kutuyu açtım.
içinden 1999'dan beri oynadığımız monopoly'lerin kağıtları çıktı.
o kadar güldüm ki okurken.
bunu , scrabble (sadece kazandığımda) oynarken de yapardım.
halen yapıyorum.
anıları çok seviyorum.
sürekli anı yaratmak istiyorum.
belki güzel bi şey diil ama ben seviyorum.
sonra dönüp bakmak..
herhangi bir defterin bir yaprağına bu sayfaya gelince beni ara yazmak beni gerçekten çok eğlendiriyo..
hep diyorum ya..
hayata kendinizden eğlenceler , zevkler katın.
gerçekten farkı görüceksiniz.
kendi kendine gülmenin anlam kazandığı anlar için.

s*